Βάση Ασκήσεων

6 ΤΡΟΠΑΙΟΥΧΟΥΣ είχε η Ελλάδα στην 44η Μαθηματική Ολυμπιάδα

«Ενας μαθηματικός είναι ένας τυφλός άνθρωπος σε ένα σκοτεινό δωμάτιο που ψάχνει για μια μαύρη γάτα, η οποία δεν υπάρχει»

Κάρολος Δαρβίνος

Εξι Ελληνες Βενιαμίν όμως κατάφεραν να βρουν τη «γάτα» σε ένα δωμάτιο όπου 500 άλλοι από 86 χώρες έψαχναν.

Ο λόγος για τα έξι Ελληνόπουλα που διακρίθηκαν στην 44η Μαθηματική Ολυμπιάδα στο Τόκιο. Πρόκειται για τους Μιχαήλ Ρασσιά, Στέφανο Αρετάκη, Ανδρέα Γαλάνη, Αθανάσιο Παπαϊωάννου, Μιχαήλ Παπαλάμπρου και Ευάγγελο Ρούτη, που κατέκτησαν ένα αργυρό, τέσσερα χάλκινα και μία εύφημο μνεία αντίστοιχα. Λύνουν εύκολα τις εξισώσεις, γρήγορα τους μαθηματικούς τύπους, είναι διάνοιες στους υπολογιστές και αγαπούν τους αριθμούς.

Οι εφαρμογές των Μαθηματικών βρίσκονται παντού και πάντα, σε αντίθεση με τους έξι μικρούς μαθηματικούς που δεν τους βρίσκουμε όλους στο τηλέφωνο.

Ηδη από την αρχαιότητα ο Πυθαγόρας πίστευε πως ολόκληρο το σύμπαν μπορεί να παρασταθεί από αριθμούς. Συμφωνώντας με αυτήν την υπόθεση, τότε οι έξι μικροί μαθηματικοί μας κατέχουν τη γλώσσα του σύμπαντος. Οταν στην αρχαία Αίγυπτο ξεχείλιζε ο Νείλος, με τη βοήθεια της Γεωμετρίας οι αγρότες εντόπιζαν το πού βρίσκονταν οι εκτάσεις γης τους. Αστρονόμοι τον 19ο αιώνα ανακάλυψαν την ύπαρξη δύο πλανητών (Πλούτωνας, Ποσειδώνας) με τη χρήση των Μαθηματικών και χωρίς τηλεσκόπιο. Σε όσες «σοβαρές» ταινίες έχουν γυριστεί με εξωγήινους, τα Μαθηματικά, που αποτελούν τη γλώσσα του σύμπαντος, είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας με τους ανθρώπους. 

Με τα Μαθηματικά σχεδιάζονται οι ουρανοξύστες, με τη βοήθειά τους ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι, «αποτελούν βασικό μέσο για την ανάπτυξη της οικονομίας», αλλά δυστυχώς ευθύνονται και για την κατασκευή οπλικών συστημάτων.

Με τα Μαθηματικά όμως οι έξι νικητές έφεραν την Ελλάδα πιο αλγεβρικά, πιο γεωμετρικά και πιο τριγωνομετρικά στην 4η θέση στην Ευρώπη και στην 30ή στον κόσμο. Αν και εδώ υπήρχε ομοσπονδιακός προπονητής, θα τον ακούγαμε να φωνάζει στα παιδιά «κάτσε κάτω από την εξίσωση». Οι μικροί όμως όχι μόνο κατάφεραν να «κάτσουν», αλλά και να ανταποκριθούν στο μεγάλο βαθμό δυσκολίας των ασκήσεων. Και φαίνεται να τους αρέσει, αφού ασχολούνται με τα Μαθηματικά από μικροί κάνοντας πολλές θυσίες. Οπως μας λέει και ο Αθανάσιος Παπαϊωάννου, «ο δρόμος προς το μετάλλιο απαιτούσε πολλές θυσίες. Για να φτάσει κανείς ψηλά χρειάζεται πειθαρχία και πρόγραμμα».

Τα σχέδια των παιδιών όμως δεν σταματούν εδώ, αφού έχουν μεγάλες φιλοδοξίες στο χώρο των θετικών επιστημών.

«Εγινα δεκτός στο Harvard και σκοπεύω να ασχοληθώ με τα Μαθηματικά και την επιστήμη των υπολογιστών», συνεχίζει ο Αθανάσιος Παπαϊωάννου. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και ο Ευάγγελος Ρούτης λέγοντας: «Θέλω να ασχοληθώ με τα κλασικά Μαθηματικά και να ακολουθήσω ακαδημαϊκή καριέρα. Προς το παρόν όμως θέλω να σπουδάσω στο εξωτερικό». 

Ο Ανδρέας Γαλάνης λέει ότι «όταν παίρνεις μέρος σε τέτοιους διαγωνισμούς σίγουρα υπάρχει περισσότερο διάβασμα και πίεση. Στον ελεύθερο χρόνο έπρεπε να διαβάζω και για την Ολυμπιάδα. Είναι αλήθεια ότι σχολείο και Ολυμπιάδα δεν ταιριάζουν».

Και ενώ η επόμενη Μαθηματική Ολυμπιάδα θα γίνει στην Αθήνα το 2004, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, βλέπουμε ότι πολλοί από τους νικητές επιθυμούν σπουδές στο εξωτερικό. Ο Ανδρέας Γαλάνης, αναφερόμενος στη διάκρισή του, λέει: «Είναι η δεύτερη φορά που μετέχω σε Μαθηματική Ολυμπιάδα. Πέρυσι είχα κερδίσει πάλι το χάλκινο μετάλλιο... Τέτοιες επιτυχίες όμως δεν εξασφαλίζουν το μέλλον σου στην Ελλάδα... Για το λόγο αυτό θέλω να σπουδάσω στο εξωτερικό».

Οι μελλοντικοί μαθηματικοί εγκέφαλοι της Ελλάδας, ακολουθώντας τα βήματα του Ευκλείδη και του Πυθαγόρα και λαμβάνοντας υπόψη τους το «μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω» βάζουν τα μαθηματικά θεμέλια για τον κόσμο αυτό.

ΑΛ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ- ΕΦΗ ΧΑΤΖΗΛΙΑΔΟΥ

Πηγή : ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 06/08/2003